استخفاف چيست كه بر ما روا مىدارى ؟ بعد از آنكه در اين مدّت طولانى ما را از لقاى خود محروم نمودى ديگر براى ما چه آبروئى خواهد بود ؟ حضرت فرمود : بخوانيد اين آيه را كه : وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ « 1 » . « آنچه از مصائب به شما رسيده از ناحيهء خود شما بوده و خداوند از بسيارى از آنها چشم‌پوشى كرده است » . من در اين امر اقتدا به پروردگار خود عزّ و جلّ نموده‌ام ، و به رسول خدا ، و به امير المؤمنين و امامان بعد از آن حضرت ، بنابر اين شما را مورد عتاب خود قرار دادم . عرض كردند : به چه علّت اى فرزند رسول خدا ؟ حضرت فرمود : چون شما ادّعا كرديد كه ما شيعيان امير المؤمنين علىّ بن ابي طالب عليه السّلام هستيم ، واى بر شما ، شيعهء امير المؤمنين حسن است و حسين و ابو ذر و سلمان و مقداد و عمّار و محمّد بن ابى بكر ، آن كسانى كه ابدا در موردى از موارد مخالفت امر آن حضرت را نكردند و هيچ كارى كه موجب ملالت آن حضرت بوده و نهى فرموده بود به جاى نياوردند ، و شما مىگوئيد : ما شيعه هستيم ، و در اكثر از كردار خود مخالفت مىكنيد ، در بسيارى از واجبات كوتاهى مىنمائيد ، در اداى قسمت مهمّى از حقوق برادران دينى خود كه اخوان فى اللّه هستند كوتاهى مىكنيد ، و جائى كه نبايد تقيّه كنيد تقيّه مىكنيد ، و جائى كه بايد تقيّه كنيد تقيّه را ترك مىنمائيد . اگر مىگفتيد : ما از مواليان و دوستان امير المؤمنين هستيم و از دوستان دوستان آن حضرت و از دشمنان دشمنان آن حضرت ، من گفتار شما را ردّ نمىكردم و شما را به حضور خود مىپذيرفتم ، و لكن ادّعاى مقام و منزلت عظيمى نموديد كه اگر هر آينه افعال شما با اين گفتارتان تطبيق نكند هلاك خواهيد شد مگر آنكه خداى رحيم با رحمت خود شما را عفو كند و از اين گناه بگذرد . عرض كردند : يا بن رسول اللّه ، به سوى خدا استغفار مىكنيم و از اين ادّعاى مهم توبه مىنمائيم بلكه فقط مىگوئيم همچنان كه مولاى ما حضرت رضا به ما تعليم نموده است : ما از دوستان شما و دوستان اولياى شما ، و از دشمنان دشمنان شما هستيم . حضرت فرمود : مرحبا بكم يا اخوانى و اهل ودّى ، ارتفعوا ، ارتفعوا ، ارتفعوا ، فما زال يرفعهم حتّى الصقهم بنفسه . « آفرين بر شما ، خوش آمديد اى برادران من ، و

--> ( 1 ) سورهء شورى 42 - آيه 30 .